Sprawozdanie za rok 2016

Koniec kolędy to tradycyjnie czas podsumowania i próba przedstawienia tego co działo się w ubiegłym roku 2016, jak również okazja do przedstawienia planów na rok 2017.

Jak co roku, po kolędzie na koniec stycznia pragnę podsumować nasze parafialne działania, które dotyczą minionych dwunastu miesięcy. Oczywiście wpisują się one w historię zarówno Kościoła powszechnego jak i diecezjalnego. Rok 2016 to czas, w którym Papież Franciszek i cały Kościół trwał w  Roku Świętym – Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia, a Kościół w Polsce obchodził 1050 Rocznicę Chrztu Polski oraz przeżywaliśmy Światowe Dni Młodzieży w Krakowie i witaliśmy Ojca Św. Franciszka w Polsce. W naszej Gdańskiej Archidiecezji, wśród wielu różnych wydarzeń z tym związanych warto odnotować m.in. peregrynację symboli ŚDM, Krzyża i Ikony Matki Bożej Salus Populi Romani, a także pobyt młodych ludzi z Włoch, Francji i Izraela wraz z naszym parafianinem o. Apolinarym. W historię tych wszystkich działań wpisuje się także nasza wspólnota parafialna, której patronuje św. Franciszek z Asyżu.

Zatrzymujemy się dzisiaj w codziennej gonitwie, by uświadomić sobie nieunikniony upływ czasu. Poddajemy ocenie swoje dokonania, zdobywamy się na refleksje, robimy postanowienia. Analizując mijający rok widzimy, jak w gorączce życia i niepewności jutra miota się ludzkość. Jak rozlatują się systemy, upadają teorie. Świeże są w naszej pamięci nieustanne napięcia polityczne, religijne, ekonomiczne, powodujące że cały świat trzęsie się, a życie staje się niestabilne, pełne obaw i lęków. Nasza wiara też jest nieustannie wstrząsana, poddawana próbom. Bo współczesny człowiek znacznie przyspieszył tempo życia i zawierzył ponad miarę swojej mocy ludzkiej, odsuwając się często od religii i jej wartości.

Dla wielu był to rok szczęśliwy: rok narodzin dziecka, rok zawarcia sakramentu małżeństwa, rok znalezienia pracy, zdobycia kolejnych życiowych sukcesów. Dla wielu jednak ten rok naznaczony jest cierpieniem i smutkiem: szczególnie dla tych, którzy musieli pożegnać najbliższych odchodzących do Domu Ojca, albo tych, którzy wyjechali za granicę, opuszczając rodzinny dom. W skali światowej był to rok licznych katastrof i klęsk, powodujących śmierć wielu ludzi i pozostawiających wielu bez dachu nad głową. Wszystkie wydarzenia minionego roku zawierzamy Miłosierdziu Bożemu, z pełną ufności wiarą w Opatrzność i świętą wolę kochającego nas ponad wszystko Boga Ojca. Podsumowując ten rok pragniemy by przyświecały nam słowa św. Pawła: „za wszystko Bogu dziękujcie, nieustannie się módlcie i bądźcie wdzięczni”.

W życiu duszpasterskim parafii możemy ten rok zaliczyć do udanych i spokojnych, w którym Bóg pozwolił cierpliwie realizować powzięte plany i zamierzenia. Na terenie parafii zameldowanych jest ok. 11000 osób, w tym ok. 9 500 katolików. Pozostali należą do innych wspólnot wyznaniowych lub deklarują się jako niewierzący. W niedzielnej Mszy św. uczestniczy ponad 37 % parafian, a rocznie rozdajemy ok. 200 000 Komunii Świętych.

Wspólnota kapłańska  i duszpasterska liczy obecnie 16 osób: 5 kapłanów: Ks. Senior Tadeusz,  Ks. Jan do pomocy duszpasterskiej, Ks. Marcin – wikariusz i katecheta, Ks. Paweł – wikariusz i katecheta oraz Ks. Jacek – Proboszcz, również 3 siostry zakonne: Przełożona s. Barbara, katechetka – s. Edyta oraz s. zakrystianka – s. Aldona, oprócz nich w pracy pomagają nam dwóch panów Andrzejów  kościelnych, Pan organista Janusz, dwie panie gospodynie na plebanii Pani Barbara i Pani Sylwia, Pani Iwona w biurze, również w parafii pomagają Pan Zbigniew konserwator i pan Stachu. Pragnę im serdecznie podziękować za zaangażowanie i pracę, którą podejmują codziennie.

W zależności od okresu liturgicznego, odprawiane są różne nabożeństwa, tridua i nowenny przygotowujące wiernych do uroczystości liturgicznych. Szczególną uwagę zwracamy na dbałość o piękno liturgii, w którą włączają się różne grupy parafialne. Zwłaszcza ministranci starsi. Na Mszach Św. dyżur pełnią lektorzy i ministranci. W niedzielę sprawujemy 6 Mszy Św. ale prawie zawsze są jeszcze Msze św. Koncelebrowane więc tych Mszy św. w niedzielę często jest 8, a w dzień powszedni 5; przed każdą Mszą Św. wierni mogą korzystać z sakramentu pokuty. W każdą I niedzielę  miesiąca po każdej Mszy Św. jest adoracja Najświętszego Sakramentu. Adoracja również w każdy czwartek po wieczornej Mszy św., która bardzo dobrze wpisała się w klimat modlitwy w naszej Parafii. Ważną troską duszpasterską jest katechizacja dzieci i młodzieży. Współpraca tych placówek z parafią jest bardzo dobra, za co dziękuję. Każdego roku organizowane są rekolekcje; w niedzielę o godz. 11. 30 jest Msza Św. dla dzieci, a w I piątek miesiąca o godz. 17.00 Msza Św. szkolna. Dzieci przygotowujące się do I Komunii Świętej wraz z rodzicami oraz młodzież przygotowująca się do przyjęcia sakramentu bierzmowania uczestniczy w cotygodniowych  spotkaniach formacyjnych.

Przejawem żywotności parafii i pracy duszpasterskiej są grupy oraz wspólnoty modlitewne i parafialne. Nasze działania chcemy prowadzić w kierunku budowania i ożywiania grup, by w ten sposób realizować wskazania Kościoła, szczególnie Soboru Watykańskiego II, aby Kościół stawał się wspólnotą wspólnot. W parafii istnieje kilkanaście różnego rodzaju grup parafialnych; działa też Poradnia Życia Rodzinnego, a kancelaria jest czynna w środę i piątek w godzinach od 10-12 i 15.30 do 17.30. Oczywiście, gdy zachodzi taka potrzeba to również w innych dniach i godzinach jeśli dotyczy to przede wszystkim pogrzebów.

Ważną posługą duszpasterską jest troska o ludzi chorych. Z posługą sakramentalną w każdą I sobotę miesiąca odwiedzamy ok. 150 chorych Parafian. Parafia ofiarnie angażuje się w pomoc charytatywną dla ludzi ubogich i wielodzietnych rodzin. Na każde święta – dzięki ogromnej dobroci i ofiarności Parafian i Gości – przygotowywanych jest ok. 200 paczek żywnościowych. Ponadto również organizowane jest wydawanie darów przez cały rok w różnym wymiarze. Pragnę w tym miejscu  podziękować również Radzie Dzielnicy Siedlce, a szczególnie p. Andrzejowi Nawarze za koordynowanie projektu i zabezpieczenie 2 tyś zł na potrzeby niezamożnych, nie tylko Parafii ale również w wydaniu szerszym a mianowicie dzielnicy Siedlce i Emaus. Dziękuję również grupie Caritas, która przygotowuje paczki i je wydaje.

W tym dniu chcemy podziękować Bogu za to wszystko co było naszym dobrem i wspólną radością:

  • dziękujemy za 107 dzieci, które przez Chrzest Święty zostało włączonych do wspólnoty Kościoła i otrzymały życie Boże. Dziękując rodzicom za przekazane życie warto zadać sobie pytanie: czy wszystkie dzieci w naszej Parafii miały możliwość przyjść na świat? Czy przynosząc dzieci do chrztu rzeczywiście staramy się przekazać im wiarę? Czy staramy się wychowywać je w atmosferze miłości do Boga, Kościoła i bliźniego?
  • dziękujemy Bogu za 78 dzieci z naszej parafii i 32 dzieci ze szkoły STO, które po raz pierwszy przyjęły Jezusa do swojego serca. Od tej chwili mogą one w każdej chwili przyjmować Chrystusa i żyć życiem wiecznym. Proszę rodziców, aby przykładem swojego życia zachęcali dzieci do uczestnictwa w niedzielnej Mszy Św. i do pierwszopiątkowej spowiedzi św.
  • dziękujemy za 40 młodych ludzi, którzy przez posługę ks. bpa Wiesława Szlachetki przyjęli sakrament bierzmowania, by mogli mężnie wyznawać swoją wiarę. Życie tych młodych potrzebuje naszej troski, bo nie wystarczy dziecku przekazać życie, trzeba troszczyć się o jego rozwój fizyczny i duchowy. Jeśli rodzice o tym zapominają, to ich dzieci po przyjęciu bierzmowania często przestają praktykować swoją wiarę.
  • dziękujemy Bogu za 20 par, które zdecydowały się przed Bogiem złożyć przysięgę małżeńską, tym bardziej, że dziś nie jest łatwo o taką decyzję. Wspierajmy modlitwą i doświadczeniem młode małżeństwa, bo tak często nie mają one łatwego startu.
  • do wieczności Bóg powołał spośród nas 145 osób. Każdy z nas musi sobie często przypominać o odpowiedzialności za ten najważniejszy moment życia, od którego zależy cała wieczność.

W ubiegłym roku w naszym kościele miało miejsce wiele wydarzeń kulturalnych i religijnych: festyn z okazji Dnia Dziecka, koncerty chórów, orkiestr, programy pasyjne i bożonarodzeniowe, Zbiórka na hospicjum  Pól Nadziei, pomagaliśmy poprzez zbiórki do puszek kościołom, które są w budowie, pielgrzymki parafialne i wiele, wiele  innych inicjatyw.

W okresie sprawozdawczym wykonano wiele inwestycji w kościele, plebanii  i w ich obrębie: Wiemy, iż w tym roku przystąpimy do bardzo trudnych prac i logistycznych i finansowych – przede wszystkim czeka nas wymiana I części dachu nad prezbiterium i zakrystiami. W ubiegłym roku trwały prace związane z projektem dachu i inwentaryzacją oraz wszelkiego rodzaju uzgodnienia konserwatorskie, to wszystko trwało ponad pół roku. Pragnę serdecznie podziękować Pracowni Projektowania KONAR państwu Aleksandrze i Przemysławowi Napiórkowskim, którzy nie tylko wykonali te prace ale również prowadzili wszelkie rozmowy z Urzędem Miasta aby uzyskać pozwolenie na budowę. Pragnę im serdecznie podziękować bo była to tytaniczna praca. W kościele nastąpiła zmiana oświetlenia w prezbiterium dodano nowe reflektory, system kamer zabezpieczających wnętrze kościoła. Wszystkie ławki w kościele zostały obite gąbką i materiałem. Został wykonany i wysłany projekt dofinansowania naszej inwestycji dachowej do Urzędu Miasta. Czekamy na finał. Wielu naszych Parafian zaproponowało aby każda kolekta II niedzieli miesiąca była przeznaczana na cele ogrzewania kościoła i różne inwestycje. Jednocześnie trwają prace w plebanii, zostały wykonane nowe schody przy wejściu głównym z granitu. Dziękuje panu Wojciechowi Mattik za wykonanie tych schodów. Na zewnątrz został wykonany nowy krzyż Zło dobrem zwyciężaj. Również w ubiegłym roku została wykonana kolejna część ogrodzenia. Pragnę w tym miejscy zaznaczyć, iż wszystkie dotychczasowe inwestycje, a mija właśnie dwa lata jak jestem w tej parafii, nie były w żadnym stopniu dofinansowane z Urzędu Miasta. Również dwa daszki nad wejściem głównym i od strony podwórka. To wszystko mogło się dokonać tylko dzięki waszej – drodzy Parafianie i Goście – modlitwie i materialnym wsparciu, za co dziś  serdecznie wam dziękujemy.

W roku 2017 chcemy wykonać 500 metrów kwadratowych dachu, czyli dach nad prezbiterium i daszki przyległe do głównej połaci, również będą trwały dalej prace przy plebani i w plebani.

Oprócz tych radosnych wydarzeń, były też sprawy budzące naszą troskę. Bólem napełnia nas, duszpasterzy, obojętność religijna wielu naszych parafian, gdyż wiele osób nie uczestniczy w niedzielnej Eucharystii i życiu sakramentalnym. Zdarza się, i to nie rzadko, iż młodzi ludzie, nawet  praktykujący, żyją w związkach partnerskich, bez ślubu i to przy wyraźnej akceptacji ich wierzących rodziców. Niech te troski będą dla nas wszystkich okazją do jeszcze głębszej modlitwy i lepszego świadectwa swojego życia.

Na koniec pragnę serdecznie wszystkim podziękować:

  • Wam, drodzy Parafianie za to, że modlitwą, cierpieniem i ofiarami budujecie wraz z nami Parafię w wymiarze materialnym i duchowym, a szanownym Gościom, że nam w tym pomagają
  • dziękuję wszystkim kapłanom – moim Współbraciom – za duszpasterską pomoc i budowanie wspólnoty kapłańskiej
  • Radzie Duszpasterskiej, Grupom modlitewnym i duszpasterskim oraz Dobrodziejom za troskę, życzliwość i współpracę
  • Wszystkim pracownikom kościoła i plebani dziękuję za ich ofiarną i pełną poświęcenia pracę

Na koniec, jeśli kogoś z Was z ludzkiej ułomności zawiodłem, uraziłem, to ze szczerego serca przepraszam. Wszystkich zapraszam do owocnej współpracy dla dobra naszej parafii i całego Kościoła.

Ks. Jacek Tabor – Proboszcz